بهترین بازیگر نقش مکمل مرد

کریستین بیل: رکود بزرگ

تام هاردی: از گور برخاسته

مارک رافلو: افشاگر

مارک رایلنش: پل جاسوس ها – برنده جایزه اسکار 2016

سیلوستر استالونه: اعتقادنامه

 

 

اجازه بدهید در این مورد نقل‌قولی داشته باشم از یک هنرجوی نیمسال اول یکی از بهترین آکادمی‌های بازیگری درجه سه: او می‌گفت بازی کردن در شخصیتی همانند آنیکه آقای رایلنس در پل جاسوس ها در قالبش فرورفته بود معمولاً دشوار نیست. اگر به یک بازیگر غیرحرفه‌ای هم یک عینک فریم سیاه و چند تا جمله محدود بدهید و به او بگویید خیلی خونسرد آن‌ها را ادا کند نتیجه‌اش همان خواهد شد که دیدید. منظور ایشان احتمالاً این نبوده است که این بازیگر بی‌استعداد است، فکر کنم قصدش این بوده است که به ما بگوید امسال دیگر آن‌قدر خوب نبوده که جایزه اسکار را به او بدهند. این شخصیت آن‌گونه‌ای که فیلم‌نامه‌نویس آن را توصیف کرده است مجالی به بازیگر نمی‌دهد که خود را مشخص و پررنگ کند. درواقع اگر نیک بنگرید شما از این شخصیت که قرار است یک جاسوس حرفه‌ای کارکشته باشد صحنه‌ای نمی‌بینید که او را در این قالب و به‌عنوان یک جاسوس، بازی‌اش را محک بزنید. او واقعاً به یک هنرمند دل‌نازکی می‌ماند که برای دل خودش نقاشی می‌کشد. البته جای شکرش باقی است که جایزه را به بازی افتضاح ، ساختگی و پوچ مارک رافلو در فیلم افشاگر ندادند. اما برسیم به سیلوستر استالونه که محق‌ترین شخص در بین این 4 نفر (کریستین بیل را فاکتور بگیرید) برای گرفتن این جایزه بود. علاوه بر اینکه واقعاً خوب در نقشش جا گرفته بود او یکی از بااراده‌ترین و سمج‌ترین آدم‌هایی است که سال‌ها در هالیوود کار می‌کند. اگر داستان او را شنیده باشید حتماً از مرارت‌ها، رنج‌ها و آسیب‌هایی که کشیده و دیده است شنیده‌اید. او ایستادن در این ارتفاع را با بازی کردن در یکی دو تا نقش فانتزی مکش مرگ من غیرمعمول به دست نیاورده است. تمام این سال‌ها و آنچه به او گذشته است را در این فیلم و در این نقش می‌بینید. به احترام این سال‌ها و البته ایفای نقش خوبش باید این جایزه را به خانه می‌برد. اما وضعیت کریستین بیل متفاوت است او بازیگری چیره‌دست است که در ایفای نقش‌هایی غیر ازآنچه از او انتظار دارید استاد است. بازی حیرت انگیزش در جنگنده را هیچ‌گاه فراموش نمی‌کنم و خب البته انصاف نیست که جوایز را همیشه به یکی دو نفر آدم خیلی بااستعداد بدهند و این را نیز خود آقای بیل خوب می‌داند. بازی تام هاردی نیز معرکه بود و بهتر از سیلوستر اما به همان دلیلی که گفته شد ای‌کاش جایزه را به "راکی" می‌دادند.

بهترین بازیگر نقش مکمل زن

جنیفر جیسن لی در فیلم هشت نفرت‌انگیز

رونی مارا در فیلم کارول

ریچل مک آدامز در فیلم افشاگر

الیشیا ویکندر در فیلم دختر دانمارکی – برنده جایزه اسکار 2016

کیت وینسلت در فیلم استیو جابز

 

 

این فیلم را ندیدم و نتیجتاً نمی‌توانم اظهارنظر کنم اما خیلی خوشحال هستم که ریچل مک آدامز از فیلم افشاگر برنده نشد وگرنه باید شهر را می‌گذاشتیم و می‌رفتم.

بهترین موسیقی متن فیلم

توماس نیومن برای فیلم پل جاسوس ها

انیو موریکونه برای فیلم هشت نفرت‌انگیز – برنده جایزه اسکار 2016

جوهان جوهانسون برای فیلم سیکاریو

کارتر بورول برای فیلم کارول

جان ویلیامز برای فیلم جنگ ستارگان: نیرو برمی‌خیزد

 

 

خب موسیقی این اثر در بین سایر آثار خود این آهنگ‌ساز باتجربه که استعداد خاصی برای گذاردن موسیقی بر روی صحنه‌هایی که ارزش آن صحنه را دوچندان می‌کند، درمکان‌های بالا جا نمی‌گیرد اما اینکه این‌چنین آهنگساز لایقی بعد از این‌همه مدت این جایزه را به دست بیاورد کمی عجیب است. این به‌حق ترین جایزه اسکار 2016 بود.

بهترین بازیگر نقش اول زن

کیت بلنشت در فیلم کارول

بری لارسون در فیلم اتاق – برنده جایزه اسکار 2016

جنیفر لارنس در فیلم جوی

سیرشا رونان در فیلم بروکلین

شارلوت رمپلینگ در فیلم 45 سال

 

 

اگر جایزه را به این خانم جنیفر لارسون می‌دادند که دیگر نمی‌دانستم سرم را به کدام دیوار بکوبم. از دیدن این خانم، رابرت دنیرو و بردلی کوپر در سه فیلم که همه آنها را یک کارگردان ساخته خسته شدیم. بازی بری لارسون در فیلم اتاق بد نبود اما خیلی هم درخشان نبود. در نیمه دوم فیلم بازی او که اصلاً به چشم هم نمی آمد. این احساسی که ما و رأی‌دهندگان اسکار نسبت به بازی ایشان در این فیلم خاص پیداکرده‌ایم درواقع متأثر از موضوع ترحم برانگیز و جنجالی فیلم و بکر بودن داستان آن (ازلحاظ سینمایی) است. کیت بلانشت هم که مانند همیشه اثر خودش را به زیبایی در هر نقشی که باشد به‌جای می‌گذارد ولی ایشان با مهربانی برای جوانان همیشه جایی باز می‌کند. اما فکر کنم درخشان‌ترین بازی را سیرشا رونان در فیلم بروکلین ارائه می‌دهد. او در نقش یک دختر معصوم منفعت‌طلب مهاجر، باشکوه به نظر می‌رسید.

 

بهترین بازیگر نقش اول مرد

برایان کارنستون در فیلم ترامبو

مت دیمون در فیلم مریخی

لئوناردو در کاپریو در فیلم از گور برخاسته – برنده جایزه اسکار 2016

ادی ردماین در فیلم دختر دانمارکی

مایکل فاسبندر در فیلم استیو جابز

 

 

همیشه بعد از اتمام مراسم اسکار و نگرفتن جایزه توسط کسانی مانند برد پیت و لئوناردو دی کاپریو به اطرافیان می‌گفتم که مگر بازی این بنده‌های خدا چه کم و کسری از این تازه وارد هایی که یه نقش مثلا عجیب غریبی بازی می کنند و اسکار می‌گیرند دارد که به این‌ها این جایزه را نمی‌دهند و همگی یک‌صدا می‌گفتند که به خاطر خوش‌تیپی بیش‌ازحد. خب حالا که خوب نگاه می‌کنم می‌بینیم که درست می‌گفتند ,و نادیده گرفتن حسادت ناخودآگاه درون انسان کار بسیار سختی است. بالاخره دی کاپریو متوجه شد که در یک فیلم باید از مقدار آن بکاهد و کمی گل و لجن به صورت قشنگش بمالد تا دستش به این جایزه برسد که در برخاسته از گور بالاخره همه عوامل هم بر این مورد اتفاق‌نظر پیدا کردند و این محقق شد. راستش را اگر بخواهید چنانچه این جایزه را به ادی ردماین در فیلم دختر دانمارکی می‌دادند باید می نشستم و یک مدت به افق خیره نگاه می کردم و یا شاید فیلم دیدن را برای همیشه می‌گذاشتم کنار. بازی مت دیمون هم مثل همیشه بدون اشکال و دل‌نشین بود اما با توجه به ماهیت فیلم مریخی به پرشوری نقش دی کاپریو نمی‌رسید.

 

بهترین فیلم انیمیشن بلند

آنومالیسا

ظاهر و باطن – برنده جایزه اسکار 2016

شان گوسفند (شان د شیپ)

وقتی مارین آنجا بود

 

 

 

 

خب وقتی به این لیست نگاه می‌کنید احساس ضعف می‌کنید. مشخص است که فیلم انیمیشن بزرگ سالانه ظاهر و باطن برنده خواهد شد. اگرچه فیلم یک دایناسور خوب هم از کمپانی پیکسار است اما ای‌کاش آن‌هم در داخل فهرست نامزدها می‌بود تا کمی رقابت جدی‌تر می‌شد. من فیلم یک دایناسور خوب را انیمیشنی‌تر می‌دانم تا ظاهر و باطن را. رسالت یک فیلم سینمایی انیمیشن آن‌گونه که ما می‌شناسیم را حفظ کرده بود، عنصر سرگرم‌کنندگی در اولویت قرارگرفته بود، حیوانات مانند همه‌ی انیمیشن‌های واقعی در کانون داستان و حوادث قرار داشت و از همه مهم‌تر موقع دیدنش خوابمان نمی‌گرفت. اطمینان دارم شما هم مانند خیلی‌های دیگر (به‌غیراز اعضای آکادمی اسکار) از انیمیشن‌هایی که آدم‌ها جای سایر کاراکترهای غیرانسانی را غصب می‌کنند خوشتان نمی‌آید. فکر می‌کنم خیلی از کسانی که به‌ظاهر و باطن رأی مثبت داده‌اند حتی تا آخر آن را ننشسته تا ببینند.

بهترین ترانه فیلم

فیلم جیمز باند: اسپکتر – جیمی نِیپس و سم اسمیت – برنده جایزه اسکار 2016

فیلم پنجاه طیف خاکستری – د ویکند، بِلی، جیسون کویینویل و استفان ماکیو

فیلم ریسینگ استیشن – جِی. رالف و آنتونی ایگارتی

فیلم جوانی – دیوید لنگ

فیلم شکار زمین – دایان وارن و لیدی گاگا

 

 

وقتی فیلم جیمز باند 2016 را دیدم از تعجب حالم بد شده بود. چگونه یک نفر می تواند فیلمی به این بدی را بسازد. هیچ‌چیزی به‌جز همان ماشین استون مارتین زیبا به نظر نرسید. همه‌چیز به معنای واقعی افتضاح بود حتی این ترانه شل‌وول که از الگوی جاافتاده‌ی ترانه‌های آغازین فیلم‌های جیمز باند بسیار فاصله داشت. همین‌قدر کفایت می‌کند که بگویم سم اسمیت، خواننده این ترانه نقش هم‌جنس‌باز بودنش را در اجرای این ترانه و بردن جایزه کم نمی‌داند و آن را به‌نوعی در سخنرانی خود نیز اعلام می‌کند. اگر هم دقیق نگاه کنیم شاید حق با او بوده است چون‌که ما چیز قابل‌توجهی در ملودی این ترانه ندیدیم. به‌هرحال چقدر فاصله است میان آن ترانه اسکای فالی که ادل اجرا کرد و اینی که سم اسمیت خواند.

بهترین کارگردانی

لنی آبراهامسون برای فیلم اتاق

توماس مک‌کارتی برای فیلم افشاگر

الخاندرو اینیاریتو برای فیلم از گور برخاسته – برنده جایزه اسکار 2016

آدام مک‌کی برای فیلم رکود بزرگ

جرج میلر برای فیلم مکس دیوانه: جاده خشم

 

 

انیاریتو فیلم از گور برخاسته را به شکل جدیدی ارائه و کارگردانی کرده است اما مقدار این نوآوری به‌اندازه‌ای نیست که جرج میلر برای مکس دیوانه کرده است. اگر فیلم جاده خشم نزدیک به تاریخ مراسم اسکار به روی پرده‌ها می‌آمد شانس این کارگردان مکزیکی در این اندازه نمی‌بود. مکس دیوانه سطح فیلم‌های اکشن را جابجا کرد و استعداد و تسلط کارگردان در آمیخته کردن صحنه‌های آخر زمانی از طبیعت لخت با حس قدرت‌طلبی آدمیزاد، او را بدون تردید مستحق گرفتن این جایزه کرده بود. کارگردان بامهارت، هیجان فیلم را در تمام طول فیلم تقسیم می‌کند و در یک‌سوم پایانی آن را به اوج می‌رساند درحالی‌که ایناریتو نتوانسته بود این هیجان را در یک‌سوم پایانی اثرش حفظ کند. به‌هرحال از اینکه میلر نتوانست این جایزه را بگیرد متأسف شدم و امیدوارم که بازهم فیلم‌های زیبایی چون جاده خشم را از او ببینیم.

بهترین فیلم

­

بروکلین – فینولا دوایر و آماندا پوزی

مکس دیوانه: جاده خشم – داگ میتچل و جرج میلر

افشاگر – مایکل شوگر، استیو گولین، نیکول روکلین و بلای پاگون فاست – برنده جایزه اسکار 2016

رکود بزرگ – برد پیت، دده گاردنر و جرمی کلاینر

پل جاسوس‌ها – استیون اسپیلبرگ، مارک پلت و کریستی ماکوسکو کریگر

مریخی – سیمون کینبرگ، ریدلی اسکات، میشائیل شفر و مارک هوفام

از گور برخاسته – آرنان میلشان، استیو گولین، الخاندرو گونسالس اینیاریتو، ماری پارنت و کیت ردمون

                                       اتاق – اد گوینی

وقتی نام فیلم افشاگر به‌عنوان بهترین فیلم اعلام شد حال خرابم خراب‌تر شد و کم مانده بود تلویزیون صفحه تختی را که به هزار بدبختی خریده بودم بزنم خرد کنم. با این انتخاب به مریض بودن تعداد زیادی از کسانی که در اسکار حق رأی دارند ایمان آوردم. آخر اگر هنرمندان عرصه ی هنر هفتم با کشیشان و کلیساها مشکل دارند دلیل نمی‌شود که فیلم ساده و لخت‌وعوری مانند افشاگر را با آن بازی‌های ساختگی بهترین فیلم سال اعلام کنند. بهرحال که اینچنین شد ولی خوب شد که تلویزیونم را نشکستم تا بتوانم با آن بار دیگر فیلم‌های زیبایی چون مکس دیوانه، از گور برخاسته و بروکلین را ببینم و از فیلم شدنم لذت ببرم.

 

{fastsocialshare}

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Settings

Color

For each color, the params below will give default values
Purple Cyan Golden Green Yellow

Body

Background Color
Text Color
Layout Style
Select menu
Google Font
Body Font-size
Body Font-family
Direction