در این سایت چه می گذرد

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چگونه قبل از دیدن یک فیلم سینمایی و یا سریال تلویزیونی می توان از حال و هوای واقعی آن آگاه شد و یا بعبارت بهتر آیا این فیلمی که قرار است ببینید چقدر با ذائقه شما هماهنگ است. بارها برای من و مسلما برای شما علاقه مندان به سینما اتفاق افتاده است که با دیدن یک فیلم تصور کرده اید که وقت و پول خود را هدر داده اید. اگر از قبل این را می دانستید هیچگاه به سینما نمی رفتید،  سی دی فیلم را نمی خریدید و یا آنرا دانلود نکرده و حجم اینترنت گرانقیمت خود را هدر نمی دادید. خب تنها راهی که موجود است این خواهد بود که از دیگران در رسانه ها و در جمع خانواده و دوستان و همکاران درباره آن بشنوید. اما این دیگران که هستند و چقدر با شما هم سلیقه هستند. آیا می توانید به آنها و نظراتشان اتکا کنید. سایت "فیلمم کن" هم از این همین دیگران است با این تفاوت که ما مفتون تعریف واقعی فیلم هستیم که قدرتمند ترین جای این تعریف سرگرم کنندگی آن است. ما به شدت معتقدیم که یک فیلم سینمایی و یا سریال تلویزیونی ابتدا باید "سر" ما را گرم کند و سپس هر آنچه را قصد دارد به ما بگوید را تلویحی بگوید. شعار ما این است که یک فیلم سرگرم کننده ارزش دیدن را دارد.

 

واقعا چه ابزاری در اختیار داریم که از خوب بودن یک فیلم قبل از اینکه آنرا ببینیم آگاه شویم. نطرات اطرافیان، نقد منتقدان حرفه ای، شهرت و مهارت کارگردان، تجربه و عظمت کمپانی سازنده، تبلیغات پر هیاهو، پیش پرده های یک فیلم، هنرپیشگان جذاب و معروف، هنری یا غیر هنری بودن و یا میزان فروش. چه تعداد دفعه گول حضور هنرپیشه های مشهور، نقد دیگران و .... را خورده اید و از انتخاب خود مایوس شده اید؟ مسلما بارها.

فروش بالای یک فیلم همیشه معیار خوبی برای انتخاب فیلم نیست. خیلی فیلم های پر فروش هستند که من طاقت دیدن 5 دقیقه آنها را ندارم مانند بازی های گرسنگی Hunger Games. در عوض فیلمی مانند مکس دیوانه: جاده خشم Mad Max: Fury Road که فروش خیلی بالایی نداشت مانع از لذت بردن و حتی دیدن چند باره فیلم نشد.  Smartaddons

اجازه بدهید که رو راست باشم در این مورد. بیشتر کسانی که فیلم را به شکل حرفه ای نقد می کنند و درباره آن نظر می دهند به نوعی دست اندر کار فیلم بوده و از این صنعت مستقیم و یا غیر مستقیم نان در می آوردند. معمولا پول بلیط نمی دهند و برای دیدن فیلم پشت صف نمی ایستند. اغلب از تعدادی وازه ها و اصلاحات و جملات یکسان و کلیشه ای برای تفسیر های خود استفاده می کنند. بین خودمان باشد گاهی از این اصلاحات تکراری و لوث شده حالم بد می شود. ضمنا اینکه نمی توانند از سلیقه و علاقه خود فرار کنند که این در نظر دادنشان تاثیر می گذارد. نمی دانم آیا از نقطه نظر سینما اینها آدم های خاص طبقه بندی می شوند یا ما که بلیط می خریم، تو صف پاهایمان خشک میشود، تو سینما سوت و هورا می کشیم، احساس به خرج می دهیم و یا چشممان از بس به خط آبی اینترنت دانلود منیجر نگاه می کنیم، خشک می شود. بهرحال خیلی از ما تماشاچی های عام به نوشته های این منتقدان بی اعتنا بوده و کار خودمان را می کنیم. البته بخش دیگری از داوری منتقدین حرفه ای سینما متوجه سازندگان فیلم خواهد بود که ما با آن کاری نداریم. در خیلی از موارد و علی رغم نظرات منفی منتقدان حرفه ای، یک فیلم تماشاچی بسیار زیادی را به خود جذب می کند. این ممکن است معلول خوش شانسی، عدم درک منتقد از سوی علاقه مندان سینما و یا عدم درک فضای جامعه از سوی منتقد باشد. اما بهرحال تعبیر و تفسیر آنها نیز بدون تاثیر نیز نخواهد بود. بهرحال ما تماشاچیان حقیقی فیلم نیز حق نقد کردن آنچه پولش را داده ایم و پایش وقت گذاشته ایم را داریم. خوشبختانه پدیده اینترنت این فرصت را به ما داده است که بتوانیم این کار را کنیم. من مطمئن هستم نوشته های امثال ما مسلما به درد امثال ما خواهند خورد.

وقتی فیلم مرد پرنده ای Birdman اسکار گرفت و اینهمه تعریف و تمجید ازش شد مرا تا مرز نوبت گرفتن از یک روانپزشک پیش برد. چگونه است که من نمی توانم عظمت و عمق این فیلم را درک نکنم و اینهمه آدم دیگر می توانند. در عوض فیلم بی ادعا، سرگرم کننده و زیبای دیگری به نام راز زندگی والتر میتی The Secret life of Walter Mitty که مرا عمیقا مشعوف کرد هیچگاه به چشم ها نیامد. آیا نظرات این منتقدین حرفه ای می تواند همانند قصه آشنای لباس نامرئی پادشاه برای رای دهندگان اسکار عمل کند. راستی سکانس ملاقات والتر و عکاس مشهور مجله life در ارتفاعات افغانستان بی نظیر بود.     Smartaddons

در این سایت قرار است که درباره فیلم و سریال های تازه به روی پرده آمده، از زبان و به قلم یک عشق سینما، یک تماشاچی ساده و عادی چیزهایی گفته و نوشته شود. احتمالا من از زاویه ای دیگر که مخصوص امثال ماست به فیلم نگاه خواهم کرد و احتمالا جنس نوشته ها من نیز با حرفه ای ها فرق خواهد داشت. اما به شما قول خواهم داد که خوشتان بیاید و از خواندن آن نه تنها پشیمان نشده بلکه بتوانید درباره فیلم مناسب و مورد علاقه تان انتخاب درستی کنید. خودتان را تبدیل به یک بیننده حرفه ای کنید تا از 100 دقیقه (یا کم و زیاد) زمان خرج کردن پشیمان نشوید.

شما هم می توانید برداشت خودتان را اضافه کنید و دستتان نیز باز خواهد بود که عقده خود را درباره فیلمی که دیده اید و حرص شما را درآورده است، خالی کنید.

این روز ها تعریف هنر و کارهای هنری برای من و خیلی مثل من عجیب و غریب و غیر قابل فهم است. فیلم های هنری هم از این مستثنی نیستند. فیلم هنری از نگاه من به فیلمی گفته می شود که اولا اصلا نمی فروشد، یعنی تماشاچی ندارد، دوما فضای فیلم سرد، تاریک بوده و به کندی در جریان هست و کل فیلم حالت وا رفته ای دارد. جذاب نیستند و باید با سماجت، خود را به آن بچسبانید. معمولا همگی در یک مایه (ژانر) هستند و مثل فیلم های هندی همگی یک پایان داشته و بر خلاف فیلم های هندی به غم و غصه ختم می شوند. در طول فیلم هم خندیدن معنایی نداشته و اگر احیانا بخندید با نگاه های غضب آلوده و متعجب اطرافیان مواجه خواهید شد که بدون کنایه به شما می فهمانند عجب احمقی هستید. هنرپیشه ها حرف های عادی می زنند اما همانند فیلسوف ها قیافه می گیرند. اول و وسط و آخر فیلم تفاوتی ندارد چون غیر از کارگردان و فیلمنامه نویس احتمالا کسی متوجه موضوع و جریانات آن نخواهد شد. ایده اولیه و کوچک فیلم بزور کش داده می شود و به شما می خواهند القا کنند که پشت داستان ساده آن معانی بس عمیق نهفته است که البته اینچنین نیست. معمولا قصه فیلم ساده و پیش پا افتاده است و آنرا بارها در زندگی خود و یا در کوچه و بازار دیده اید. فیلم خالی از جلوه های ویژه و تکنولوژی های جدید است. در جشنواره های کوچک اغلب اروپایی سر و صدا می کند. اصولا هجوم دوستداران فیلم هم به برخی از این جشنواره ها که از این دست زیاد اکران می کنند برای نشان دادن علاقه شان به فیلم های هنر ی نیست بلکه آنها می خواهند جاذبه های آن شهر و یا هنرپیشه های هالیودی را از نزدیک ببینند. (مثال واضح: جشنواره کن). کارگردان های این قبیل فیلم ها یا اروپایی هستند و یا از مستعمرات فرهنگی و فیزیکی آنها هستند. معمولا معدود تماشاچی های فیلم های هنری، دستی در سینما دارند و دست اندرکار ساخت فیلم هستند و خیلی از تماشاگر های غیر سینمایی دوستدار این فیلم ها هم تازه به دوران رسیده هایی هستند که تازه متوجه شده اند در دنیا چیزی به نام هنر هم وجود دارد. البته خیلی از آنها هم به اکراه اینگونه فیلم ها را می بینند اما برای حفظ پرستیژ آنرا دیده و تعریف هم می نمایند و می خواهند جلوی دوستان همسر و چند تا غریبه کلاسی از خود نشان بدهند. بهرحال فکر می کنم اگر به یک شخص متعادل شبی یک فیلم از این قماش نشان دهید انتظار نداشته باشید که آخر هفته رفتار های عادی از او ببینید. اگر به توصیه دوستداران فیلم های هنری، پای فیلمی بشینید و اگر از دسته عوام هستید (طبقه بندی عوام و خواص بعهده خود شما است) حتما وقت و پول و اعصاب خود را در معرض خطر قرار داده اید. یک قانون من در آوردی می گوید که چنانچه عشق فیلم هستید سالی یک بار بیشتر از این فیلم های هنری نبینید وگرنه دیگر عشق فیلم نخواهید بود.

 

ضمنا و اصولا این فیلم ها بدین سبب ساخته می شوند که شما قدر فیلم های غیر هنری را بدانید.

 

موافق این نیستم که به فیلم های تجاری، فیلم غیر هنری بگویم. فکر کنم با من هم عقیده هستید. اما فیلم هایی که هنری نیستند پس چه هستند. هر آنچه در بخش قبل در مورد فیلم های به اصظلاح هنری گفتم را برعکس کنید تا به غیر هنری برسید. اما عیان ترین جلوه هنر در خصوص فیلم قدرت سرگرم کنندگی آن است. در فیلمم کن قرار نیست که این دو را از هم تشخیص داده و جدا کنیم. بلکه قرار است درجه سرگرم کنندگی یک فیلم را ارزیابی کرده و آنرا برای هم روشن کنیم.

Template Settings

Color

For each color, the params below will give default values
Purple Cyan Golden Green Yellow

Body

Background Color
Text Color
Layout Style
Select menu
Google Font
Body Font-size
Body Font-family
Direction